έργα

Στην καρδιά τη Ακρόπολης των Αθηνών, ένα ταπεινό εργαλείο δουλεύει ως φύλακας της μνήμης της πέτρας. Το ντοκιμαντέρ "Αντιγράφοντας το Τυχαίο" μας μεταφέρει στα εργοτάξια του Ιερού Βράχου, εισάγονάς μας στον κόσμο των παραδοσιακών τεχνικών αποκατάστασης. Οι μαρμαρογλύπτες χρησιμοποιούν τον Πονταδόρο ως συσκευή αντιγραφής για να επιτύχουντην ακριβή αναπαραγωγή αρχαίων πέτρινων μορφών. Από την δεκαετία του 1960, αυτό το όργανο αποτελεί τον ανεκτίμητο σύμμαχό τους στην αποκατάσταση αρχαίων μνημείων. Σήμερα, οι νέες μαρμάρινες συμπληρώσεις δημιουργούν μια αρμονική σύνδεση μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος. Inside the beating heart of the Acropolis of Athens, a humble tool labors as the guardian of stone memory. The documentary film Replicating the Randomness takes us into the worksites of the Sacred Rock, introducing us to the world of traditional restoration techniques. Marble sculptors use the pontadoros as a pointing device to achieve the accurate reproduction of ancient stone forms. Since the 1960s, this instrument has been their invaluable ally in restoring ancient monuments. Today, the new marble infills create a harmonious link between the past and the present. The film highlights the remarkable precision achieved through the pontadoros technique, but it also focuses on the enduring values of traditional craftsmanship — a mind-and-hand practice passed down through generations. The pontadoros has upheld both the work and ethics of contemporary architectural restoration. In an era of digital scanning and reproduction, this simple tool has become a piece of intangible cultural heritage, worthy of preservation in its own right.

Η ταινία καταγράφει την πρώτη συστηματική ενάλια αρχαιολογική έρευνα στον θαλάσσιο χώρο της Κάσου, ενός απομακρυσμένου αλλά ιστορικά κομβικού νησιού με έντονη ναυτική δραστηριότητα από την ομηρική εποχή έως τους νεότερους χρόνους. Υπό την καθοδήγηση της ενάλιας αρχαιολόγου Ξάνθης Αργύρη, μια διεπιστημονική ομάδα αρχαιολόγων, επιστημόνων και τεχνικών πραγματοποιεί καταδύσεις, χαρτογραφεί επικίνδυνα περάσματα και ερευνά αρχαιολογικά αχαρτογράφητα νερά. Μετά από τέσσερα χρόνια έρευνας, 60 χιλιόμετρα σάρωσης ακτογραμμής και εκατοντάδες ώρες υποβρύχιας εργασίας, εντοπίστηκαν δέκα ναυάγια και πολυάριθμα ευρήματα που καλύπτουν χρονολογικά την περίοδο από τον 5ο αιώνα π.Χ. έως τον 20ό αιώνα. Η ταινία αναδεικνύει πώς κάθε εύρημα λειτουργεί ως ψηφίδα στον ενάλιο αρχαιολογικό χάρτη του Αιγαίου, φωτίζοντας τη διαχρονική σχέση του ανθρώπου με τη θάλασσα. H έρευνα υλοποιήθηκε από το Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών σε συνεργασία με την Εφορεία Εναλίων Αρχαιοτήτων του ΥΠ.ΠΟ. The film documents the first systematic archaeological survey around Kasos Island, led by maritime archaeologist Xanthi Argyris. The team has conducted 220 dives, scanning 60 km of shoreline, discovering ten shipwrecks, and recovering 108 archaeological artifacts. Their work enhances the understanding of the Aegean Sea's underwater archaeology.

Το ντοκιµαντέρ παρακολουθεί µια επιστηµονική οµάδα ενάλιων συντηρητών που εργάζεται στο βυθό της Κάσου για την επιτόπου προστασία µεταλλικών αντικειµένων πολιτιστικής κληρονοµιάς, όπως κανόνια και άγκυρες, από τη βυζαντινή έως τη νεότερη περίοδο. Μέσα από υποβρύχια έρευνα και εργαστηριακές αναλύσεις, η οµάδα καταγράφει την κατάσταση διατήρησης των ευρηµάτων και µελετά τους µηχανισµούς διάβρωσης σε σχέση µε το θαλάσσιο περιβάλλον και τις επιπτώσεις της κλιµατικής αλλαγής. Κεντρικός άξονας της ταινίας είναι η εφαρµογή της µεθόδου καθοδικής προστασίας in situ, η οποία εφαρµόζεται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, µε στόχο τη µακροχρόνια διατήρηση των αντικειµένων στον τόπο όπου βρέθηκαν. Η δράση αυτή παράγει πολύτιµη τεχνογνωσία και θέτει τις βάσεις για µελλοντικές πρακτικές προστασίας της ενάλιας πολιτιστικής κληρονοµιάς. Απέναντι στην κλιµατική αλλαγή το έργο KASOS CLIMA ανοίγει νέους δρόµους για την προστασία της υποβρύχιας πολιτιστικής κληρονοµιάς.

The film highlights Corinth’s continuous importance throughout history and portrays the changing face of the archaeological site in 125 years of excavation.